اعمال شب آخر ماه مبارک رمضان
اعمال مهمى در این شب براى اهل بیدارى وجود دارد از قبیل :


1- براى قبول شدن اعمال ماه رمضان این عمل وارد شده است : عمل شریفى که سید (قدس سره ) آن را در "اقبال" از "جعفر بن محمد الدوریستى" از کتاب "حسنى" از پیامبر (صلى الله علیه و آله و سلم ) روایت کرده است که فرمودند: «کسى که در شب آخر ماه رمضان ده رکعت نماز بجا آورد؛ در هر رکعت یک بار فاتحة الکتاب و ده بار قل هو الله احد بخواند و در سجده و رکوع خود ده بار بگوید: سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اکبر و در هر دو رکعت یک بار تشهد خوانده و سپس سلام بدهد؛ و در پایان ده رکعت نماز بعد از سلام دادن صد بار "استغفر الله" بگوید و هنگامى که از استغفار فارغ شد سجده کند و در سجده بگوید: "یا حى یا قیوم یا ذوالجلال و الاکرام یا رحمن الدنیا و الاخره و رحیمهما، یا اله الاولین و الاخرین اغفر لنا ذنوبنا، و تقبل منا صلواتنا، و صیامنا و قیامنا" قسم به کسى که مرا به حق به پیامبرى برانگیخت، جبرئیل به نقل از اسرافیل و او از پروردگار متعال به من خبر داد که: او سرش را از سجده برنمىدارد مگر این که خداوند او را آمرزیده، ماه رمضان را از او قبول کرده و از گناهش مىگذرد، گرچه هفتاد گناه انجام داده باشد که هر کدام از آنان بزرگتر از گناهان بندگان باشد؛ و از تمام اهالى منطقهاى که در آن است قبول مىکند تا این که فرمود: این هدیه، مخصوص من و مردان و زنان امتم مىباشد و خداوند متعال آن را به هیچکدام از پیامبران و مردم قبل از من نداده است.»


مؤمنى که در پى اصلاح مردم بوده و بهرهاى از رحمت خداوندى دارد، باید این نماز را به خاطر خیر زیادى که براى بندگان خدا دارد بخواند. عالمى که در طول ماه براى هدایت مردم و اصلاح اعمال آنان در جایگاه وعظ نشسته بود چگونه مىتواند نسبت به این عمل جزئى که حتى به اندازه یک جلسه وعظ نیز زحمت ندارد بى تفاوت باشد در حالى که به خوبى مىداند که موعظههاى او براى تمامى کسانى که در مجلس وعظ او حضور پیدا مىکنند سودمند نیست؛ چه رسد به اهل منطقه اش که ممکن است گاهى جمعیت آن به چند میلیون نفر برسد. و نیز فایده وعظ براى آنان یک دهم فایده آمرزش و قبول تمامى اعمال این ماه که در روایت آمده نیست.


اگر کسى بگوید که روایت قطعى نیست. در جواب او باید گفت: با تمسک به "روایات تسامح" این مشکل حل مىشود. و اگر باز بگوید: فرض کن "روایات تسامح" این روایات را مانند روایات قطعى گردانید، ولى از کجا یقین کنیم که این عمل قبول مىشود تا به فایده مذکور یقین پیدا کنیم؟ در جواب مىگوییم: این اشکال در وعظ نیز موجود است؛ در حالى که این مشکل در این عمل کمتر از وعظ مىباشد. زیرا اصلاح نیت در وعظ از چند جهت مشکلتر از اصلاح نیت در عبادت است. که واضحترین آن همین است که وعظ مناسب با دوستى مقام است؛ همچنین وعظ فقط در میان جمعیت کثیرى از مردم امکان پذیر است که موجب مشکل شدن اصلاح نیت مىشود.